Polityka sprzed sześćdziesięciu lat rzadko bywała przedstawiana w tak dynamiczny i pełen energii sposób. Akcja filmu rozgrywa się w latach 1960–1961, gdy szesnaście państw afrykańskich ogłasza niepodległość, wywołując niepokój światowych mocarstw i wstrząsając obradami Zgromadzenia Ogólnego ONZ.
W ramach działań mających poprawić wizerunek Stanów Zjednoczonych w Afryce CIA wysyła na kontynent największe gwiazdy jazzu, m.in. Louisa Armstronga, Dizzy’ego Gillespiego i Ninę Simone. Muzycy stopniowo uświadamiają sobie jednak, że stali się narzędziem politycznej propagandy kraju, w którym wciąż obowiązuje segregacja rasowa.
Szczególne miejsce w tej historii zajmuje Kongo – strategiczny kraj bogaty w cenne surowce naturalne. Jego premier, Patrice Lumumba, staje się symbolem afrykańskich ruchów narodowowyzwoleńczych, a jedną z jego najbliższych współpracowniczek jest aktywistka i pisarka Andrée Blouin.
Film w nowatorski sposób łączy historię polityczną z muzyką, oddając ducha epoki i ukazując zderzenie wielkiej polityki z artystycznym zaangażowaniem. Na ścieżce dźwiękowej znalazły się utwory największych gwiazd jazzu oraz kongijskich artystów, którzy pojawiają się również na ekranie.
Wśród bohaterów tej opowieści są także wokalistka Abbey Lincoln i perkusista Max Roach, uczestnicy protestu, który w 1961 roku doprowadził do przerwania posiedzenia Rady Bezpieczeństwa ONZ. Oburzenie światowej opinii publicznej po zamordowaniu Patrice’a Lumumby nie zdołało powstrzymać dalszej eskalacji konfliktu i zagranicznych ingerencji w Kongu.
Obraz tamtych burzliwych lat dopełniają ikoniczne sceny: Nikita Chruszczow uderzający butem o pulpit podczas obrad ONZ oraz Fidel Castro goszczący w hotelu w Harlemie.
